“`html

Waarom en wanneer te snoeien

Er is een gezegde in de tuinbouw dat als volgt gaat: “We snoeien om een reden, niet voor een seizoen.” Dit betekent dat er geen vaste tijden zijn om planten te snoeien, alleen goede redenen om het te doen.

Waarom noem ik dit nu? Omdat het laat in het voorjaar misschien een vreemde tijd lijkt om planten te snoeien. Moeten we niet in het vroege voorjaar snoeien of wachten tot de herfst?

Dat zou snoeien voor een seizoen zijn, nietwaar?

De vaste planten die we eind voorjaar snoeien, zijn degene waarvan ik onze lezers vorig najaar of eerder dit voorjaar heb geadviseerd om ze met rust te laten. Dit komt omdat ze in de herfst al de knoppen voor dit jaar hebben gevormd. En eerder in het voorjaar stonden sommigen in volle bloei terwijl anderen zich voorbereidden om hun bloemen te openen. Maar we kunnen het snoeien niet eindeloos uitstellen. We moeten de timing juist hebben om te voorkomen dat we de knopvorming voor volgend jaar verstoren. En nu is het het juiste moment om ze te snoeien.

En dit zou snoeien voor een reden zijn.

Hier zijn enkele populaire sierplanten die deze mei een opfrisbeurt kunnen gebruiken.

• Forsythia

Een tijdje in midden februari duwden de algoritmes van sociale media een hoop haatposts over forsythia in mijn feed. Ik weet niet of het een gecoördineerde campagne was van Big Lilac of dat die contentmakers elkaar gewoon hebben beïnvloed om deze prachtige struik te belasteren. Ik vermoed het laatste.

Hun argument was dat forsythia maar zo kort in bloei staat, en daarna niets anders te bieden heeft voor de rest van het jaar. (In gematigde klimaten bloeit forsythia eind februari, maart en begin april.) Stel je voor dat je geniet van een struik die het lef heeft om gewoon groen te zijn!

Herken je forsythia als hij niet in bloei staat? Ik vind het er prachtig uitzien, ongeacht de bloei.

Ik ben nog steeds een grote fan van deze kleine zonnestraal-struik, zelfs nadat de bloesems zijn vervangen door de smaragdgroene bladeren. Het is geen bijzonder snelle groeier, maar als we het willen in model brengen, is laat voorjaar de beste tijd om dit te doen. Forsythia begint net uit te botten, maar is nog niet begonnen met het vormen van de knoppen voor volgend jaar.

Als je het in een ronde struik wilt vormen (komvormig), begin dan met het terugsnoeien van enkele takken die uitsteken, en taper dan naar boven toe. Als je de voorkeur geeft aan een kleinere struik, neem dan wat hoogte van de top af. Mijn advies is om niet meer dan ongeveer een vierde van de totale hoogte terug te snoeien. Forsythia is geen snelle groeier, dus het zal niet snel herstellen van hard snoeien.

• Katjesachtige (Cornus)

Ik begin met een uitleg, omdat ik de katjesachtige vaak noem in mijn snoeiartikelen. Er zijn twee soorten katjesachtige die we doorgaans als landschapsstruiken gebruiken.

We hebben de Siberische katjesachtige (Cornus alba of Cornus sanguinea). Dit is een zeer populaire plant voor de wintertuin vanwege de heldere takken die in tinten rood, oranje en geel komen.

Mijn Siberische katjesachtige in bloei in het voorjaar.

Dan is er de kornoelje of kornoelje (Cornus mas) die we meestal planten voor de bloemen in het voorjaar en de bessen in de zomer. De bessen zijn eetbaar, maar vrij zuur. Ze lijken meer op rozenbottels dan op kersen. Toch heb ik het op de lijst gezien van struiken met eetbare bessen op de website van de online retailers waar ik bij koop. (Hoewel er veel betere eetbare hagen te proberen zijn.)

Ik denk dat je tenminste één keer moet proberen te koken met kornoeljes voordat je ze van je lijst van eetbare vruchten skipt. Dus laten we deze voorlopig met rust zodat er fruit kan groeien.

Dat brengt ons bij de Siberische katjesachtige.

Als we volgend winter jonge, kleurrijke takken willen hebben, sluit het venster om ze te snoeien nu snel.

Dit is hoe gesnoeide katjesachtige eruitziet.

We kunnen de hele struik, de helft of een derde terugsnoeien. Terugknippen betekent dat we de takken helemaal terug tot aan de stam snijden om nieuwe scheuten te laten groeien vanuit die stam.

Of we kunnen verwilderen – terugsnijden tot aan een steunende stam, opnieuw om nieuwe scheuten vanuit dit groeipunt aan te moedigen. De helderste scheuten zijn één tot drie jaar oud, dus het is over het algemeen beter om met de oudste takken te beginnen, en dit elk jaar te herhalen met de oudste takken van dat jaar.

Als het je eerste keer is dat je terugknipt of verwildert, raad ik je aan dit stap voor stap te doen. Gewoon om het onder de knie te krijgen en te observeren wat er gebeurt als we hele stelen terugsnoeien.

Je hoeft niet te terugknippen of verwilderen. Je kunt het gewoon doodknippen.

Een lichte doodknip van de verwelkte bloemen kan ook voldoende zijn als je niet echt geïnteresseerd bent in het aanmoedigen van nieuwe, kleurrijke groei. Dit is wat ik doe met mijn jongere katjesachtige struik die ik nodig heb voor privacy in de zomer.

• Vroeg bloeiend sneeuwbal (Viburnum tinus)

Er zijn ongeveer 175 soorten in het Viburnum-genus, dus algemene snoeiadviezen voor deze struik kan lastig zijn. Er is een viburnum voor elk klimaat en elke tuinscenario die je maar kunt bedenken, maar ik geef de voorkeur aan altijd groene soorten.

Ik kweek een paar soorten altijd groene viburnums die hun bloemen beginnen te vormen in november en doorgaan tot in maart.

Dus de soort waar ik het nu over heb, is degene die ik in dit artikel heb genoemd over planten die we in de herfst niet moeten snoeien.

Maar de bloemen zijn deze late voorjaar verdwenen, dus er is geen reden meer om te wachten. Tenzij je de bessen voor de vogels wilt laten zitten.

Een paar van de bessen van mijn viburnum verwijderen zodra het klaar is met bloeien.

In mijn tuin denk ik dat de vogels nu genoeg bessen hebben gehad (traditioneel een winterbron van calorieën voor hen) en op zoek zijn naar versere maaltijden.

Dus ik laat wat bessen bovenin zitten (waar ik niet zo goed bij kan), maar ik wil ook wat opruimen voordat de knoppen voor volgend jaar beginnen te vormen. Ik begin met het verwijderen van wat nu de oude zaaddozen zijn. Dan geef ik een knipbeurt om zijn vorm te behouden. Voor mij is viburnum een van de gezondst groeiende struiken, dus er is zelden een dood of ziek takje te zien. Maar als dat er was, is nu de tijd om het weg te halen.

We kunnen altijd groene viburnum harder snoeien dan de bladverliezende, maar alleen als dit nodig is, als de plant te wild groeit.

• Magnolia’s

Of je nu een magnoliaboom of -struik teelt, laat voorjaar is een goed moment om na te denken over snoeien. Weer, indien nodig.

Op dit punt in het jaar zijn de bloemen van dit jaar verdwenen, maar de knoppen voor volgend jaar zijn nog niet gevormd. Bovendien zijn alle takken vol in blad, dus het is gemakkelijk om te zien welke takken kaal en duidelijk dood zijn.

Ik ben twee magnolia-struiken in mijn tuin aan het verjongen, dus dit jaar snijd ik alle dode takken weg. Hopelijk komt er nieuwe groei op hun plaats.

Zo zag het eruit in bloei.

Bovendien een paar recepten voor magnoliaknoppen die je kunt bewaren voor volgend jaar.

Verjongingssnoei zal een paar jaar duren bij deze magnolia.

(En als opmerking, waar ik waarschijnlijk op een gegeven moment in een apart artikel verder op in zal gaan, laten we stoppen met het beschuldigen van de korstmos voor de dood van een tak. Korstmossen zijn niet parasitair, en ze doden geen bomen. De oorzaak en gevolg zijn namelijk omgekeerd. Korstmossen hechten zich meestal aan takken die al stervend zijn, omdat ze de voorkeur geven aan plekken die vocht vasthouden en genoeg licht filteren.)

Magnolia’s zijn relatief langzame groeiers, dus ze hebben per definitie geen constante jaarlijkse snoei nodig.

Vergeet ook niet dat snoeien van je magnolia in het voorjaar zal aanmoedigen dat basis scheuten verschijnen. Dit soort groei, ook wel sucker groei genoemd, maakt de plant onnodig vol van binnenuit. Een overvolle plant vermindert de luchtstroom en kan later in het groeiseizoen leiden tot een schimmelprobleem. Dit geeft ons alleen weer een reden om volgend voorjaar te snoeien.

Dus als het om magnolia’s gaat, snoei spaarzaam en alleen om een goede reden.

• Azalea’s

Zo ziet mijn azalea eruit in het vroege mei.

Je kunt zien dat er al nieuwe groei begint te vormen op enkele van de trossen.

De bloemen zijn vooral verdwenen, maar de knoppen voor volgend jaar zijn nog niet begonnen met groeien. Wat betekent dat nu het perfecte moment is om wat opruiming te doen bij deze schaduwtuin schatjes.

We beginnen met het doodknippen van dit jaar’s verwelkte bloemen. Je kunt in de verleiding komen om ze te laten zitten, maar ik raad je aan om ze te verwijderen zodat de struik geen zaad gaat zetten.

Elke bloem die verandert in een zaad (dat we niet zullen gebruiken omdat er betere manieren om azalea’s te vermeerderen zijn) verspilt veel energie op een moment dat de struik die nodig heeft om nieuwe groei voort te brengen.

Doodknippen is eenvoudig, en we kunnen het met de hand doen of met snoeischaren. Zorg ervoor dat je echter handschoenen draagt, aangezien de sap die vrijkomt bij de stelen en de zaden behoorlijk plakkerig is.

Laten we beginnen met het identificeren van het eind van de bloemencluster (ook wel een tros genoemd).

De rode cirkel is waar we snoeien.

Dit is het punt waar deze trossen zich aan de hoofdsteel verbinden, en het ziet eruit als een ring rond de steel. Houd de hoofdsteel met één hand vast, en grip vervolgens de tros dicht bij de ring met je andere hand. Draai voorzichtig totdat de bloemencluster afbreekt.

Je kunt ook snoeischaren gebruiken om recht te knippen waar de ring is. Ik geef er de voorkeur aan om de trossen eraf te trekken omdat ik iets preciezer kan zijn dan met sçhara.

Je buigt! En je trekt!

Bovendien zijn azalea’s trage en stabiele groeiers, dus ze hebben geen hard snoeien nodig. Je kunt dode of zieke takken op elk moment verwijderen, maar een overgesnoeide azalea zal een jaar of meer nodig hebben om te herstellen.

Als je echter je azaleaplant wilt hervormen, doe dan een geleidelijke verjonging over een paar jaar. Snoei niet te veel in één keer, vooral niet van jongere planten.

• Camellia’s

Net als de azalea’s hierboven, zijn camellia’s altijd groen die beginnen met het vormen van de knoppen voor volgend jaar deze zomer. Dus de timing van onze snoei voordat de nieuwe knoppen en bladeren beginnen te groeien, is cruciaal.

En net als azalea’s zijn camellia’s trage groeiers die meestal compact blijven. Maar als je je camellia in model wilt brengen, is snoeien onontkoombaar.

Dezelfde camellia gaf mijn in het vroege voorjaar dubbele bloemen.

Mijn camellia vult een ruimte in mijn tuin langs een hek. Ik houd het graag korter en voller, dus elk jaar snoei ik wat van de topgroei die eruit steekt.

Toevallig heb ik een klein compostvat toegevoegd naast deze. De onderkant van het vat was geperforeerd, zodat de wormen naar binnen en buiten konden. Laten we gewoon zeggen dat ze deze struik in real time bemestten. Het resultaat was dat het zo snel groeide dat ik de kroon een beetje moest verhogen en een paar takken moest inkorten. Het ziet er mooi en weelderig uit, dus de extra compostering was het waard.

Ja, het deed pijn om zulke dikke takken te snoeien. Het moest echter gebeuren.

Als je je camellia boompje-vormig kweekt, moet je het tegenovergestelde doen. Snoei de lagere takken terug om de plant te stimuleren zich op de bovenkant te concentreren. Om een boomvorm te krijgen, moet je ervoor zorgen dat je met een grotere cultivar begint, niet met een dwergcamellia.

• Lelietjes-van-dalen

Ik werk aan een apart artikel dat helemaal gaat over het snoeien van lelies nadat de bloei voorbij is. (Plus een paar meer tips waarom nu de beste tijd is om het te vermeerderen.) Dus ik zal dit kort houden.

Als je je inschrijft voor de Rural Sprout nieuwsbrief, ontvang je links naar al onze nieuwe artikelen, inclusief het aankomende artikel over het snoeien van lelies. Plus seizoensgebonden tuinadviezen uit onze uitgebreide archieven.

Hoe dan ook, terug naar lelies.

Als de jouwe is uitgebloeid, zou je echt niet moeten uitstellen om het te snoeien. Indien nodig, omdat niet alle lelies gesnoeid hoeven te worden. En zeker niet elk jaar.

Lelies beginnen de knoppen voor volgend jaar in het vroege voorjaar te groeien, dus hoe langer je wacht, hoe waarschijnlijker het is dat je ze afknipt.

De zaaddozen die lelies achterlaten.

Als je leliestruik niet te groot is geworden en nog steeds een overvloed aan bloemen produceert, wil je het misschien gewoon opfrissen. Begin met het verwijderen van de takken die duidelijk dood, ziek of stervende zijn.

Je kunt ook de verwelkte bloemen verwijderen, terugknippend tot aan een naar buiten gerichte knop.

Misschien heb je opgemerkt dat oudere leliesstruiken die jarenlang niet zijn gesnoeid, de bloeiende kroon omhoog hebben gebracht, zodat ze bovenaan bloeien, maar niet zo veel eromheen. Om dit te corrigeren, moeten we een verjongingssnoei doen, maar verspreid over een periode van drie jaar.

Ik zal deze niet helemaal tot aan de grond snoeien. Maar ik moet wel een paar dode takken verwijderen.

Om mee te beginnen, hoef je deze late voorjaar alleen maar een derde tot een kwart van de oudste takken terug te snoeien. Dit betekent ofwel ze helemaal tot aan de grond knippen, of ze halverwege terugsnoeien. Dit hangt allemaal af van hoe hoog je je lelies wilt hebben.

Herhaal dan volgend voorjaar dit snoeipatroon (na de bloei) met de oudste resterende takken. En het voorjaar daarop (dezelfde regels). Over ongeveer drie jaar zijn alle bestaande takken op je lelies ongeveer drie jaar oud, en heb je de bloeiende kroon weten te verlagen.

• Bloeiende kweepeer (Chaenomeles japonica)

Ondanks de naam is de bloeiende kweepeer dichter bij de rozenfamilie dan bij die van de eetbare kweepeer. Maar het heeft zijn bijnaam met reden – de vruchten zijn eetbaar, en je kunt ze in de herfst oogsten, rond dezelfde tijd als we de kweeperen zouden plukken.

Misschien herinner je je deze struik van mijn artikel over planten die je kunt vermeerderen van houten stekken al vanaf januari. Het is in volle bloei in het midden van maart, en tegen het midden van mei beginnen de bevruchte bloemen in fruit te veranderen.

Even een herinnering waarom we de bloeiende kweepeer niet in het vroege voorjaar hebben gesnoeid.

Dus, hier is het punt!

Als je al het fruit wilt behouden, dan moet je natuurlijk nu je bloeiende kweepeer niet snoeien. Wacht tot de herfst. Maar als je niet zo enthousiast bent over het koken met het fruit, is nu de tijd om wat te snoeien. (En vergeet niet om het fruit rauw te eten. Ze zijn zo ongelooflijk zuur, zelfs mijn hart trekt samen als ik eraan denk.)

Aangezien ik een volwassen struik heb die overvloedig bloeit, doe ik een beetje van beide. Ik laat wat van het fruit intact (varieer welk zij elk jaar), en snoei dan een paar van de oudere takken terug om ruimte te maken voor frisse groei. Op deze manier hoef ik niet aan een volledige verjongingsproject te beginnen. De rest van de takken snoei ik terug tot een raamwerk.

Snoeien van wat van de groei die uitsteekt.

Als je het fruit wilt behouden, wanneer kun je het dan snoeien? Snoei het lichtjes nadat je alles hebt geplukt – meestal in september of oktober, afhankelijk van je klimaat.

• Schijnorange (Pittosporum tobira)

Er zijn een paar struiken die de bijnaam schijnorange dragen, maar in dit artikel verwijs ik louter naar Pittosporum, een altijd groene sierplant die in het midden van het voorjaar bloeit.

Voor mij lijkt het loof erg op dat van azalea’s, maar de bloemen hebben een ongelooflijk sterke geur. Ze ruiken naar sinaasappel, vanille en nootmuskaat. Als je tuinieren in een zone met warme, vochtige winters, is Pittosporum een goede keuze die zich goed aanpast aan alle soorten grond. Het doet het ook goed bij zomer droogte, vooral als het in een halfschaduwplaats wordt geplant.

Hier is de schijnorange, net begonnen met bloeien begin van het voorjaar.

Mijn eigen schijnorange-struiken hebben de nonstop zoem van bestuivers gehad gedurende ongeveer drie weken in april.

In het midden van mei beginnen de bloemen zich te ontwikkelen tot verhard zaaddozen. Net als bij azalea’s heeft het geen zin om het zaad te laten staan, vooral niet in een jonger plant die de energie elders nodig heeft. Toch snacken sommige vogels op de zaden, dus laat misschien een paar bovenin zitten.

Het is een goed idee om de zaaddozen snoeien, vooral bij jongere struiken.

We kunnen de verwelkte bloemen doodknippen naarmate ze verwelken, en daarna alles terugknippen tot een gezonde bladknop om de struik netjes te houden.

Als je struik zijn ruimte overstijgt, kun je enkele van de oudere takken helemaal tot de grond terugsnoeien. Maar elke verjongende snoei van volwassen struiken moet over drie jaar plaatsvinden. Controleer voordat je deze struik snoeit eerst op vogelnesten. Als ze zich voeden met de zaaddozen, bouwen ze vaak hun nesten in volwassen struiken of in de buurt.

“`